Drodzy Rodzice!
Od dzisiaj koniec z nudą i zastanawianiem się, jak zająć naszemu maluchowi czas – mamy dla Państwa propozycje kilku zabaw, które nie tylko sprawią dzieciakom wiele radości, ale też wspomogą ich rozwój. Dodatkowo nie potrzebujecie drogich gadżetów i wyszukanych rekwizytów, bo wszystko znajdziecie Państwo w swoim własnym domu. Najlepsze są te najprostsze zabawy, które sami znamy z naszego dzieciństwa. Dzięki wspólnym zabawom wzmacniamy więź z dzieckiem i sprawiamy, że czuje się ono ważne i kochane.
Pozdrawiamy Was serdecznie i prosimy o przekazanie tych pozdrowień naszym przedszkolakom.
- Zabawy ruchowe
- Wiersze do czytania z dziećmi
- Zagadki o ptakach
- Do posłuchania – relaksacyjnie po zabawie
- Prace plastyczne
- Zbyt wiele emocji i inne
Propozycje z czerwca:
- Temat tygodnia: Zwierzęta
- Temat tygodnia: Nieznajome zwierzę
- Temat tygodnia: Lato
- Temat tygodnia: Tęcza
- Temat tygodnia: Piękna nasza Polska cała
- Temat tygodnia: Lato w sztuce
- Temat tygodnia: Wakacyjny niezbędnik
- Temat tygodnia: Znamy różne pojazdy
- Temat tygodnia: Jedziemy na wakacje
- Temat tygodnia: A po burzy słońce
- Temat tygodnia: Wakacyjne zabawy
Propozycje z maja:
- Temat tygodnia: W krainie muzyki
- Temat tygodnia: Muzyka wokół nas
- Temat tygodnia: Instrumenty wokół nas
- Temat tygodnia: Co ja czuję
- Temat tygodnia: Moje emocje
- Temat tygodnia: Muzyczne opowieści
- Temat tygodnia: Święto Mamy i Taty
- Temat tygodnia: Nasi rodzice
- Temat tygodnia: Z Rodziną miło spędzam czas
- Temat tygodnia: Dzień dziecka – moje prawa
- Temat tygodnia: Dzieci na świecie
- Temat tygodnia: Zwierzęta małe i duże
Propozycje z kwietnia:
- Temat tygodnia: Na polu i w gospodarstwie
- Temat tygodnia: Wielkanoc
- Temat tygodnia: Wielkanocny koszyczek
- Temat tygodnia: Wielkanocny stół
- Temat tygodnia: Dbamy o nasza planetę – czysto wokół nas
- Temat tygodnia: Sprzątanie świata
- Temat tygodnia: Segregujemy odpady
- Temat tygodnia: Tajemnice książki
- Temat tygodnia: Kolorowe książki
- Temat tygodnia: Lubię czytać – Biblioteka
- Temat tygodnia: Mój dom
- Temat tygodnia: Polska to mój kraj
- Temat tygodnia: Symbole narodowe
Propozycje z marca:
- Temat tygodnia: Witaj wiosno
- Temat tygodnia: Zwierzęta na wiejskim podwórku
- Temat tygodnia: Co to za zwierzę
- Temat tygodnia: Przysmaki zwierząt
- Temat tygodnia: Wiosenne powroty
- Temat tygodnia: Skąd się bierze ser?
Drodzy Rodzice pamiętajcie, że są to tylko propozycje, a najlepsze pomysły na zabawy mają Wasze dzieci.
- Magiczne pudełko
- Co to za dźwięk
- Co zniknęło
- Szukaj tak jak ja
- Lustereczko powiedz przecie
- Kolorowe kręgle
- Gdzie jest kwiatek
- Przesypywanki
- Nasza tajna baza
- Tańcz – stój
PRZYKŁADOWE ZABAWY DLA DZIECI 3 LETNICH
- Magiczne pudełko
W pudełku wytnij niewielka dziurę, taką by dziecko swobodnie mogło włożyć do środka rękę. Pokaż dziecku kilka jego zabawek, następnie schowaj je w pudełku i poproś by za pomocą dotyku dzieci rozpoznają, co to jest. Dla starszych dzieci wprowadź utrudnienie – nie pokazuje, co chowasz do środka. Ta zabawa doskonali koncentrację i logiczne myślenie dziecka oraz jego zmysł dotyku.
- Co to za dźwięk?
Pobawcie się w zgadywanie, co wydaje taki odgłos. Możesz puścić nagranie różnych dźwięków lub schowany np. za parawanem z koca stukać, grać i dzwonić różnymi przedmiotami. Doskonałe ćwiczenie percepcji słuchowej i koncentracji.
- Co zniknęło?
Połóż przed dzieckiem trzy przedmioty i nazwij je głośno. Następnie poproś, by dziecko zamknęło na chwile oczy i w tym czasie zabierz jedną rzecz. Zapytaj, co zniknęło. Starszym dzieciakom możesz śmiało zwiększyć ilość układanych przedmiotów. Ta zabawa rozwija pamięć, spostrzegawczość i koncentrację dzieciaków.
- Stukaj tak jak ja
Bardzo prosta zabawa – stukaj w stolik lub inny przedmiot dłonią, łyżką, patykiem, a następnie poproś, by dziecko stukało tak samo, jak ty. Możecie też bawić się w stukanie w pokrywki, bębenek, trójkąt. Z przedszkolakiem bawcie się w wyklaskiwanie i wytupywanie. Takie robienie hałasu z pewnością spodoba się dzieciakom, a przy okazji rozwinie ich rytmiczność, koncentracje i umiejętność naśladowania.
- Lustereczko, powiedz przecie…
Maluchy uwielbiają przeglądać się w lustrze i patrzeć na swoje odbicie. Wykorzystaj to do gimnastyki buzi i języka – róbcie razem śmieszne miny i dziubki, posyłajcie całusy, próbujcie dotknąć językiem brody i nosa, oblizujcie usta. Świetne ćwiczenia mięśni twarzy i języka, które pomogą w rozwoju mowy dziecka.
- Kolorowe kręgle
Wcale nie musicie kupować kręgli w sklepie, możecie wykorzystać puste butelki po wodzie! Ekonomicznie i ekologicznie zarazem. Aby nie były zbyt lekkie wsypcie do środka trochę piasku lub wlejcie wodę. Możecie też je ozdobić naklejkami lub papierem samoprzylepnym. A potem piłka, zbijanie kręgli i w trakcie świetnej zabawy ćwiczenie koordynacji wzrokowo- ruchowej, precyzji i koncentracji.
- Gdzie jest kwiatek?
Czytacie razem książeczki? Bardzo dobrze! Przy wspólnej lekturze można też poćwiczyć spostrzegawczość i percepcję wzrokową dziecka. Zapytajcie go o jakiś szczegół znajdujący się na obrazku i poproście o jego wskazanie – kwiatek, grzybek, biedronka, ptaszek, zielona chustka, czerwona bransoletka lub cokolwiek innego. Pamiętajcie żeby pochwalić dziecko po znalezieniu danej rzeczy i wyrazić swój entuzjazm.
- Przesypywanki
Przesypywanie to coś co potrafi dzieciaki nieźle wciągnąć i wcale nie trzeba do tego kupować specjalnych kulek lub małych piłeczek – wystarczy otworzyć kuchenną szafkę. Fasola, makaron, czy ciecierzyca są wprost stworzone do zabawy. Postaw przed maluchem różne miseczki, kubeczki, butelki, daj mu łyżeczkę i pilnuj, by wszystko trafiało do pojemników, a nie do buzi, uszu lub nosa dziecka- pamiętaj, że odbywa się właśnie trening precyzji, sprawności dłoni i koordynacji wzrokowo -ruchowej.
- Nasza tajna baza
Zbudujcie namiot – tajna bazę z krzeseł, stołu, poduszek i koca, wejdźcie do środka i bądźcie razem! Można czytać, oglądać książeczki, rysować. Świetna integracja i okazja do tworzenia więzi między rodzicem a dzieckiem. No i wielka frajda – w końcu własna baza to coś całkiem ekstra!
- Tańcz – stój
Pobawcie się w taniec z zatrzymywaniem. Puść wesołą muzykę i poproś by dziecko tańczyło w dowolny sposób w rytm melodii. Ale uwaga – na pauzę musi stanąć bez ruchu! Ta zabawa daje dużo radości, możliwość wyładowania energii poprzez taniec, a jednocześnie uczy reakcji na umówiony sygnał i rozwija koncentrację.
- „Koty i kotki” – zabawa orientacyjno-porządkowa.Dziecko jest małym kokiem i porusza się na czworakach , na sygnał zmienia się w dużego kota, który wspina się po drzewach
- „Bocian i żabki” – zabawa ruchowa. Dziecko jest żabką a rodzic Lu rodzeństwo jest bocianem . Żabki skaczą po łące na sygnał – „ Bocian idzie”- osoba będąca bocianem próbuje złapać żabkę. Później następuje zamiana ról.
- „Ptaszki do gniazd” – zabawa ruchowa. Do zabawy można użyć gazety lub sznurka. Dziecko- ptaszek- biega po pomieszczeniu na dany sygnał wskakuje do pętli lub na gazetę – czyli do gniazda.
- „ Memory ”- wydrukować pary obrazków kwiatów i ptaków wiosennych. Zabaw polega na odkrywaniu kart i znajdywaniu dwóch takich samych obrazków. Zabawa ćwiczy pamięć i spostrzegawczość.
- „ Idziemy do lasu ” – zabawa orientacyjno – porządkowa, dziecko maszeruje a na dany dźwięk zatrzymują się.
- „ Zbieranie jagód ” – ćwiczenia dużych grup mięśniowych. Dziecko maszeruje wysoko podnosząc kolana, na hasło „zbieramy jagody” – kucają.
„KOTKI NA WIERZBIE”
Na wierzbie
nad samym rowem -
srebrne kotki marcowe.
Na deszczu i na słocie
srebrnieją im futra kocie.
Plucha
i zawierucha.
Nie ma mamy, co wyliże brzuch do sucha.
Ale kotki marcowe nie piszczą.
Huśtają się na gałązkach.
Mruczą:
– Nareszcie wiosna!
I sierść mają coraz bardziej srebrzystą… ( fragment).
Autor: Joanna Kulmowa
PĄCZKI
„Przyszły do sklepu zajączki:
- Podobno tutaj są pączki
chcemy zobaczyć czy świeże
- Proszę niech zając wybierze
Zając się złapał za głowę
- Dlaczego takie brązowe?
Pączki są przecież zielone
I wziął braciszka na stronę
I szepnął: – Zostawmy je lepiej
Nie warto kupować w sklepie
Jest wiosna, sok w pączkach dojrzewa
Najświeższe zjemy wprost z drzewa.”
Powrócił do nas
z dalekiej strony
ma długie nogi
i dziób czerwony. (bocian)
Wrócił zza morza,
chodzi po błocie
w czerwonych butach
biały pan … . ( Bociek)
Co za oknem za harmider,
co za hałas taki?
Do domków na drzewach
powróciły … .( Ptaki)
Co buduje każdy ptak,
by chować pisklęta,
a tylko kukułka,
o tym nie pamięta? ( Gniazdo).
Idzie ku nam po łąkach
I cała jest w skowronkach .
W jaskółkach i w słowikach,
I w słońca ciepłych promykach.
(wiosna)
Szarobure kotki ,
Które wczesną wiosną
Na gałązkach wierzby
Nad potokiem rosną.
( bazie)
Te wiosenne kryją w sobie
Listeczki lub kwiatki.
Te słodziutkie –nadzienie
Z pysznej marmoladki.
(pączki)
Gdy ją gospodyni
Z łupinek obiera,
Często z jej powodu
Łzy z oczu wyciera.
(cebula)
Mały, szary ptaszek.
Krótki ma dziób, niedługi ogonek.
Wiosną radośnie swym śpiewem wita dzionek.
(skowronek)
Do posłuchania – relaksacyjnie po zabawie ruchowe
Odgłosy ptaków: https://www.glosy-ptakow.pl/
Piosenka: „Hej , zielona żabko”- https://www.youtube.com/watch?v=QBvI7ruq6A8
- Bazie – na kartce dziecko maluje brązową farba gałązki następne po wyschnięciu doklej białe kuleczki z plasteliny lub z białej bibuły , ale najlepiej z białej waty higienicznej.
- HIACYNT- na podstawie kolorowanki dziecko wykleja plasteliną liście i łodygę kwiatka następnie kulkami z krepiny w kolorze różowym lub fioletowym wykleja kwiat.
Drodzy Rodzice!
Kultura, w której jesteśmy wychowani, wpływa na nasze zachowanie, między innymi na sposób wyrażania uczuć. Ludzie są różni: niektórzy często płaczą, śmieją się, mówią, co czują, natomiast inni nie okazują zbyt wielu emocji. Ukrywanie ich jest czasem wygodne i może wydawać się dobre – dzięki temu można na przykład uniknąć ponownego przeżywania trudnych wydarzeń albo obaw o to, co pomyślą ludzie wokół. Jednak osoba, która w stresujących sytuacjach zawsze mówi sobie i innym, że nic się nie stało i wszystko jest w porządku, prawdopodobnie tłumi w sobie emocje, co wpływa na jej postępowanie i samopoczucie, a nawet na zdrowie. Dlatego ważne jest, by już od najmłodszych lat uczyć dziecko rozpoznawania i wyrażania tego, co czuje, w sposób akceptowany w środowisku, w którym jest wychowywane. Można zacząć od nazywania emocji, które przeżywa syn czy córka, mówiąc na przykład: „Myślę, że smutno ci, bo podarła ci się bluzka”, „Widzę, że jesteś zły, bo plac zabaw jest zamknięty”. Dzięki temu maluch nauczy się nazw poszczególnych emocji. Jeśli dziecko zaczyna płakać lub krzyczeć i nie chce wykonać polecenia, warto dodać, że rozumiemy, co czuje, ale i tak musi zrobić to, o co prosiliśmy. Ważne jest, by pokazać mu, w jaki sposób może, a w jaki nie powinno się zachowywać w danej sytuacji i wymagać tego od niego.
Polecamy Państwu także następujące strony z innymi propozycjami zabaw dla dzieci:
www.mojedziecikreatywnie.pl
www.superstyler.pl
www.mumandthecity.pl
www.parenting.pl
1. Prosimy Rodziców o przeczytanie i naukę wiersza Doroty Gellner:
,,Portret Wiosny”.
Oto Wiosna na obrazku
Grzeje uszy w słońca blasku.
Kwiat jej zakwitł na sukience i na nosie, i na ręce.
Szpak jej w bucie gniazdo uwił, choć o gnieździe, nic nie mówił.
A na placu siadł skowronek i wygląda jak pierścionek.
2. ,,Wiosenny głuchy telefon” zabawa słuchowa
Dzieci siedzą na dywanie w kręgu. Rodzic szepcze do ucha siedzącemu obok dziecku krótkie hasło związane z wiosną np. Świeci słońce. Dziecko przekazuje szeptem hasło, które usłyszało, kolejnemu dziecku. Ostatnia osoba wypowiada hasło na głos.
3. ,, Sukienka Wiosny” zabawa plastyczna.
Prosimy Rodziców o przygotowanie: szablony sukienek, plastelina, krepina kolorowa, brokat, klej, kartki z konturem głowy, włóczka. Dzieci ozdabiają różnymi materiałami plastycznymi szablony sukienek. Następnie dzieci naklejają kartki z konturem głowy, doklejają sukienkę i włosy z włóczki. Uzupełniają obrazek – dorysowują części twarzy.
4. Zestaw ćwiczeń ruchowych
Prosimy Rodziców o przygotowanie(szarfy w trzech kolorach, kocyki).
- ,,Bociany” dzieci poruszają się po obwodzie koła, naśladując bociany. Unoszą kolana wysoko, klaszczą w dłonie prostymi rękami i krzyczą: ,, kle, kle, kle”. Zabawę powtarzamy kilka razy.
-,,Żabki” dzieci ustawiają się na linii, wykonują przysiad, ręce umieszczają między topami, naśladują skaczące żabki.
– „W poszukiwaniu wiosny” – dzieci siedzą w kręgu, na hasła N., np. Motylek, Mucha, Myszka ruszają
się lub wydają głos jak zwierzę, którego nazwę usłyszą.
– „Kraina wiosny”. Rodzic dzieli grupę na trzy zespoły, każda grupa dostaje inny kolor szarf i inne zadanie.
Kraina Pszczółek (kolor żółty) wykonuje na kocykach odpychanie w leżeniu tyłem – nogi
ugięte, oparte o ścianę, na sygnał Rodzica dzieci -odpychają się. Kraina Biedronek (kolor czerwony)
wykonuje na kocykach pociąg, który porusza się po czerwonych liniach. Kraina Motylków (kolor
zielony) wykonuje na kocykach jazdę parami, trzymając się za ręce.
-„Skaczące koniki polne” – dzieci naśladują skaczące koniki, wykonując duże susy.
5. „Jak to wiosną bywa” – zajęcia z profilaktyki logopedycznej.
Dzieci wykonują ćwiczenia narządów
artykulacyjnych. Rodzic wymienia zwiastuny wiosny, a dzieci wykonują określoną czynność: Słońce – uśmiechają się; Chmury – nadymają policzki; Wiatr – wciągają powietrze nosem, wydychają ustami; Budzący
się niedźwiedź – ziewają, rozciągają się; Kapiąca woda z sopli – kląskają.
6. ,, Szczypiorek” – słuchanie wiersza D. Gellnerowej.
Włożyłam do ziemi cebulę.
W zeszły wtorek, teraz mam w doniczce zielony szczypiorek.
Jeżeli przyjedziecie do mnie, mili goście, to mnie o szczypiorek poproście.
Temat tygodnia: Zwierzęta na wiejskim podwórku.
1.Prosimy Rodziców o przeczytanie wiersza.
„W gospodarstwie” – słuchanie wiersza T.M. Massalskiej.
gospodarstwie T. M. Massalska
Pieje kogut już od świtu: – Kukuryku! Kukuryku!
Kura do kurczaków żwawo gdacze:
– W lewo! Gdacze: – W prawo!
Kaczka kwacze: – Kwa! Kwa! Kwa!
Trzy kaczątka dziobem pcha.
Krowa muczy: – Mu! Mu! Mu!
Aż po prostu brak jej tchu.
Koń opędza się od much.
I rży głośno: – Jestem zuch!
Świnka chrumka: – Chrum! Chrum! Chrum!
Co za hałas! Co za szum!
Kot cichutko miauczy:– Miau!
A pies szczeka: – Hau! Hau! Hau!
Rozmowa z dzieckiem na temat wiersza.
Rozkładamy przed dziećmi sylwety zwierząt występujących w wierszu.
Pytamy: Jakie zwierzęta występowały w wierszu?;
Jaki głos wydaje: kogut / kura / kaczka / krowa / świnia / kot / pies? (dziecko po kolei naśladuje odgłosy zwierząt).
2. Rodzic czyta wiersz, a dziecko wykonuje do tego czynności.
a) „Dziwne rozmowy” – zabawa ruchowa
W chlewiku mieszka świnka (dziecko robi ryjek świnki)
i trąca ryjkiem drzwi.
Gdy niosę jej jedzenie, to ona: „Kwi, kwi, kwi!” (dziecko wydają odgłosy, naśladując zwierzątko)
Opodal chodzi kaczka,
co krzywe nóżki ma. (dziecko naśladuj chód kaczki)
Ja mówię jej: „Dzień dobry”,
a ona: „Kwa, kwa, kwa.” (dziecko wydaje odgłos, naśladując zwierzątko)
Na drzewie siedzi wrona, (dziecko macha rękami, naśladując zwierzątko)
jest czarna, trochę zła.
Gdy pytam: „Jak się miewasz?”,
to ona: „Kra, kra, kra!” (dziecko wydaje odgłos, naśladując ptaka)
Przed budą trzy szczeniaczki, (dziecko wykonuje siad podparty, naśladując zwierzątko)
podnoszą straszny gwałt.
Ja mówię: „Cicho, pieski”,
a one: „Hau, hau, hau!” (dziecko wydaje odgłos, naśladując zwierzątko)
3. Zabawy ruchowe
a)„Co to za zwierzę?” – zabawa ruchowo-naśladowcza.
Dziecko poruszają się w rytmie wystukiwanym przez Rodzica muzyki . Gdy Rodzic przestaje grać, pokazuje obrazek zwierzęcia, o którym była mowa w wierszu „W gospodarstwie”. Dziecko mówi nazwę zwierzęcia oraz naśladują sposób jego poruszania się i głos, jaki wydaje. Następnie Rodzic ponownie zaczyna grać. Zabawa kończy się, gdy Rodzic. pokaże wszystkie obrazki.
• sylwety zwierząt: koguta, kury, kaczki, trzech kaczątek, krowy, konia, świni, kota, psa
b) „Bieg koników” – zabawa bieżna według Kazimiery Wlaźnik.
Rodzic rozkłada na dywanie szarfy( może być cos innego). To są domy koni (stajnie). Dziecko jest konikiem i stoi w stajni. Rodzic mówi: Koniki wybiegają ze stajni. Biegną kłusem, szybko na palcach. Rodzic gra na instrumencie( może być garnek i łyżka), a dziecko biega według polecenia Rodzica. Gdy Rodzic przestaje grać i mówi: Koniki do stajni. Dziecko wraca i staj w środku szarf. Następnie Rodzic mówi kolejne polecenie: Koniki wybiegają ze stajni. Idą stępa, powoli z wysokim unoszeniem kolan. Rodzic gra, a dziecko porusza się po domu. Rodzic mówi kolejne hasło: Konie biegną galopem z odbijaniem się jednej i drugiej nogi na zmianę. Następne hasło: Konie idą cichutko. Dziecko powoli idzie na palcach. Następnie na sygnał Rodzica koniki wracają do stajni.
4. Zajęcia z profilaktyki logopedycznej
„Głosy zwierząt” – ćwiczenie narządu mowy. Dziecko naśladuje zachowanie podanych przez Rodzica zwierząt: krowa na pastwisku – ruchy okrężne żuchwą; świnia – układanie warg w kształt ryjka, jak przy wymawianiu głoski u; pies – szczerzenie zębów, ziajanie; kotek pije mleko – wysuwanie języka nad dłońmi w kształcie miseczki, oblizywanie warg ruchem okrężnym; koń – kląskanie.
5. Zabawa dydaktyczna
„Na wiejskim podwórku” – zabawa dydaktyczna. Rozmowa na podstawie ilustracji wiejskiego podwórka, na którym widać: kurnik, stajnię, budę. Próby podawania nazw domów zwierząt i dopasowywania obrazków zwierząt: kury, kogut – kurnik; koń – stajnia; pies – buda.
6. Zagadki dla maluchów – rozwiązywanie zagadek Anny Mikity oraz naśladowanie odgadniętego zwierzątka.
Choć ma skrzydła, nie potrafi fruwać wcale.
Za to co dzień znosi jajko i gdaczę wspaniale. (kura)
Chodzi po podwórku różowy grubasek.
Lubi w brudnym błocie pochlapać się czasem. (świnia)
Choć jest duża i rogata, nie musisz uciekać.
Kiedy dasz jej smacznej trawy, ona da ci mleka. (krowa)
Chętnie po łące skacze i biega,
a jego synek to mały źrebak. (koń)
Czasem włazi gdzieś wysoko,
żeby mieć na wszystko oko.
Gdy chce zapłać mysz malutką,
to zakrada się cichutko. (kot)
7. „ Krowa” – praca plastyczna
Wydrukować sylwetkę krowy, dziecko ma za zadanie porwać kolorowy papier na malutkie kawałki i nimi wykleić krowę.
Odgłosy zwierząt można odsłuchać:
https://www.youtube.com/watch?v=UH5QXF-BoHI
https://www.youtube.com/watch?v=xlcQL4NfaHc
Temat tygodnia: Co to za zwierzę.
1. Rodzic czyta dziecku wiersz i prosi, aby podczas przerwy w wierszu dzieci naśladowały zwierzęta
Zabawa w rymy
Małgorzata Strzałkowska
Raz wybuchła na podwórku awantura,
bo zginęły pewnej kurze cztery pióra!
Kura gdacze,
kaczka… (kwacze)
krowa… (ryczy)
świnia… (kwiczy)
owca… (beczy)
Koza… (meczy)
a na płocie przy chlewiku kogut pieje: kukuryku!
Gdy już każdy wrzasków miał powyżej uszu,
ze stodoły wyszło pisklę w pióropuszu.
Odnalazła kura pióra i umilkła awantura,
a pisklęciu się dostała niezła bura.
2. Co to za zwierzę? – zabawa dydaktyczna
Rodzic rozkłada obrazki zwierząt częściowo zakryte kartką: krowy, kaczki, konia, kury, koguta, psa, kota. Rodzic pokazuje dziecku fragment obrazka, np. głowę, brzuch, nogi lub rogi, a dziecko odgaduje, jakie zwierzę ukryło się pod kartką. Po odgadnięciu dziecko naśladuje głos tego zwierzęcia.
3. „Krowa i mucha” – słuchanie wiersza P. Siewiery-Kozłowskiej połączone z zabawą naśladowczą. Dziecko naśladuje to, co krowa i mucha robią w wierszu.
Krowa i mucha
Patrycja Siewiera-Kozłowska
Była sobie krowa mała,
która pożuć trawkę chciała.
Trawka świeża i zielona,
krówka jest nią zachwycona.
Najpierw wącha, (wdech przez nos)
potem wzdycha (wydech przez usta z głośnym westchnieniem: aaach!)
(a nad trawką mucha bzyka). (bzzzzz – zęby złączone)
Żuje krówka swoją trawkę, (okrężne ruchy żuchwy)
Myśli: „chyba zjem dokładkę!”
Lecz te myśli jej przerywa mucha,
która ciągle bzyka. (bzzzz – zęby złączone, usta rozciągnięte)
Krowa – pac! – ogonem muchę, (klaśnięcie i wymówienie słowa: pac)
mucha brzęczy wciąż nad uchem! (bzzzz – zęby złączone, usta rozciągnięte)
Tak dzień cały się bawiły,
aż opadły całkiem z siły!
4. Rodzina zwierząt – zabawa dydaktyczna
Rozkładamy obrazki przedstawiające zwierzęta z wiejskiego podwórka: krowę, świnię, kurę, konia, cielaka, źrebaka, kurczaka, prosiaka. Dziecko ogląda obrazki z dorosłymi zwierzętami i ich dziećmi. Podaje ich nazwy i łączy je w pary. Naśladuje poruszanie się zwierząt oraz głosy, które wydają.
5. Rodzic czyta dziecku wiersz i zadaje pytania do wiersza
Chodzi kurka
Iwona Salach
Chodzi kurka po ogródku,
małe ziarnko trzyma w dzióbku.
A dla kogo? A dla dzieci,
co gromadka za nią leci.
Po ogródku chodzi kurka
i pazurkiem czyści piórka,
a za kurką kogut – tatko
pilnie strzeże swego stadka.
- Jakie zwierzątko chodziło po ogródku?
- Dla kogo kura niosła ziarenko?
- Kto latał za kurką?
- Kto pilnował stada?
Temat tygodnia: Przysmaki zwierząt.
1.Prosimy Rodziców o przeczytanie wiersza.
„Jak kotek zwierzęta mlekiem częstował”- słuchanie fragmentu wiersza H. Bechlerowej.
To jest Filik kotek- bury. Ma wąsiki i pazury. Dobry jest ten kotek Filik: chce, by wszyscy mleko pili. Stanął Filik przy kurniku. – Czy, chcesz mleka koguciku? Lecz kogucik z kurką czarną na śniadanie jedli ziano. Koło żłobu stoi konik. Filik ładnie się ukłonił. – Lubisz mleko? – Nie, ja rano smaczny owies jem i siano. (Rodzic wyjaśnia dziecku co to jest siano) Do królika kotek podszedł. – Pij, pij mleczko, bardzo proszę! Ale królik siadł pod drzewkiem: chrupu, chrupu- gryzł marchewkę. Wiec do krówki podszedł kotek. – Czy na mleczko masz ochotę? – Nie, Filiku, bo ja przecież jem zieloną trawkę w lecie. Koło furtki kózka biała także mleka pić nie chciała. – Zabierz sobie, kotku, dzbanek! Ja jem liście kapuściane […]
2. Rozmowa z dzieckiem na temat wysłuchanego utworu.
Rodzic zadaje dziecku pytania: Jak miał na imię kotek?, Czym kotek częstował zwierzątka?, co kogucik i kurka jedli na śniadanie?, Co koń jadł rano?, Co gryzł królik?, co lubi jeść krowa?, Dlaczego kózka nie chciała pić mleka?.
3. Zestaw ćwiczeń ruchowych:
- „krowa”- (dziecko wciela się w rolę krowy, staje z wyciągniętymi na boki rekami, rozstawia palce u każdej ręki. Rodzice łapią dziecko „krowę” za palce ( jeden rodzic trzyma jeden palec). Zabawa polega na gonitwie krowy za uczestnikami, ale zanim to nastąpi, dzieci pytają krowy: „Jakie krowa daje mleko?”. Dziecko- krowa wymienia różne kolory. Gdy powie „białe!”, jest to sygnał do ucieczki. Wtedy wszyscy opuszczają palce i rozbiegają się. Krowa goni uciekających, a każdy kogo dotknie, staje nieruchomo w rozkroku.
- „koci spacer”- dzieci wykonują ćwiczenia równoważne, idą po linie, skakance (w zależności co mamy do wykorzystania w domu), stopa za stopą, ręce w bok. Ćwiczenia należy powtórzyć kilka razy.
- „marsz zwierząt”- dzieci wraz z rodzicami maszerują po kręgu. Wdychają powietrze nosem z jednoczesnym uniesieniem rąk i wspięciem na palce, wydychają powietrze ustami- opuszczają ręce i maszerują na całych stopach.
4. „Przysmaki zwierząt”- zabaw dydaktyczna.
Do tej zabawy potrzebne nam będą: obrazki zwierząt: kogut i kura, koń, krowa, królik, koza, kot; obrazki przysmaków: ziarno, owies, marchewka, kapusta, mleko.
Dzieci z pomocą Rodzica łączą w pary zwierzątka i ich przysmaki. Porównują, ile zwierząt je trawę. Następnie dzieci siedzą na dywanie, bądź wybranym przez siebie miejscu, a Rodzic rozkłada przy nim obrazki zwierząt: kogut, kura, koń, krowa, królik, koza, kot oraz obrazki przysmaków: ziarno, owies, trawa, marchewka , kapusta mleko. Dzieci łączą zwierzęta z ich przysmakami. Następnie dzieci wybierają te zwierzęta, które jedzą trawę.
5. „Stary Donald farmę miał”- zabawa naśladowcza. Dzieci naśladują odgłosy wydawane przez zwierzęta występujące w piosence.
sł. i muz. tradycyjne
https://www.youtube.com/watch?v=KITSIpt5GzA
6. „ Karmimy kurki”- zabawa ruchowa połączona z ćwiczeniem prawidłowego toru oddychania.
Rodzic rozkłada w wyznaczonym przez siebie miejscu puste tacki, mogą być też miseczki i obok tacki z kuleczkami papierowymi oraz słomki. Dzieci swobodnie biegają przy dowolnych dźwiękach muzyki. Gdy muzyka ucichnie, na hasło Rodzica: „Ziarenka dla kurek” dzieci podbiegają do miejsca gdzie są słomki. Zadaniem dzieci jest przyniesienie papierowych kuleczek za pomocą słomek do pustych tacek, miseczek. Rodzic pokazuje dziecku jak wykonać ćwiczenie z jednoczesnym zachowaniem prawidłowego toru oddychania.
Możemy do tej zabawy wykorzystać utwór Antonio Vivaldi „Cztery pory roku- Wiosna”.
https://www.youtube.com/watch?v=jdLlJHuQeNI
Temat tygodnia: Wiosenne powroty.
Wiosenne powroty – propozycje zabaw dla dzieci trzyletnich
Dziecko słucha czytanego przez rodzica opowiadania A. Widzowskiej „Powrót bociana”.
Olek pojechał na kilka dni do babci i dziadka. Pogoda była piękna, a w powietrzu czuło się zapach nadchodzącej wiosny. Nadchodził czas powrotu ptaków, które odleciały do ciepłych krajów.
– Widzisz, co jest na dachu stodoły u sąsiada? – zapytał dziadek.
– Jakieś gałęzie. Dlaczego są tak wysoko? – zapytał chłopiec.
– To jest gniazdo bociana.
– Dziadku, tam nikogo nie ma.
– Jego mieszkańcy na pewno są teraz na łące i szukają pożywienia.
– Szkoda, że nie mamy wysokiej drabiny. Ja bym tam wszedł – powiedział chłopiec.
– Mogłyby się nas wystraszyć i opuścić gniazdo. Nie wolno przeszkadzać ptakom.
– Nie widać ani jednego bociana. Może zostały w Afryce?
– Z pewnością wróciły. Wkrótce z jajek wyklują się małe bocianiątka. A może nawet już się wykluły.
– I one też kiedyś odlecą?
– Tak, kiedy trochę podrosną i nabiorą sił.
– Ja bym tak nie umiał, chociaż już urosłem – stwierdził Olek.
– Ja też nie – odparł ze śmiechem dziadek. – Brakuje nam skrzydeł.
– I dziobów – dodał chłopiec.
Po drodze dziadek opowiadał Olkowi o ptakach, które odlatują przed nastaniem zimy, i wymienił czajki, jerzyki, słowiki, szpaki, skowronki, żurawie, jaskółki i bociany.
– Jerzyki? – zdziwił się chłopiec. – Przecież jeże nie latają!
– Jerzyki to gatunek ptaków. Tylko nazwa jest podobna, choć inaczej się ją zapisuje.
Nagle nad ich głowami przeleciał bocian, a potem drugi. Wylądowały prosto w gnieździe.
– Miałeś rację, dziadku! – zachwycił się Olek. – Już są! Skąd wiedziałeś?
– Wczoraj słyszałem ich klekotanie: kle, kle, kle.
– Kle, kle, kle! – powtórzył Olek.
Po powrocie do domu babcia poczęstowała ich pyszną szarlotką, a kiedy usłyszała historię o bocianach,
od razu znalazła kolorową książkę i przeczytała Olkowi wierszyk:
Kle, kle
Klekotaniem zbudził bociek
całe gniazdo swoich pociech.
Kle, kle dzwoni w ptasich główkach
niczym głośna ciężarówka!
– Znowu tatko tak klekoce,
że zarywa boćkom noce?
Czemu tatuś nasz kochany
taki dziś rozklekotany?
Bocian skrzydłem dziób zasłania,
sen miał nie do wytrzymania!
– Ach, obudźcie mnie już, błagam,
bo was chciała połknąć żaba!
Rodzic może porozmawiać z dzieckiem nt opowiadania; pomocne mogą okazać się pytania skierowane do dziecka:
− Dokąd pojechał Olek?
− Gdzie miał swoje gniazdo bocian?
− W jaki sposób przychodzą na świat małe bociany?
− Po czym dziadek poznał, że przyleciały bociany?
− Jakie ptaki odlatują na zimę do ciepłych krajów i wiosną wracają do Polski?
Prezentowanie zdjęć ptaków powracających do nas wiosną.
Zdjęcia:
CZAJKA
(Źródło: Wiatrak.nl)
JERZYK
(Źródło: Jestem na pTak)
SŁOWIK
(Źródło e-puszcza.pl)
SZPAK
(Źródło: DinoAnimals.pl)
SKOWRONEK
(Źródło: DinoAnimals.pl)
ŻURAW
(Źródło: ptaki.info)
JASKÓŁKA
(Źródło: pl.wikipedia.org)
BOCIAN
(Źródło: bocian.org.pl)
Wskazywanie na zdjęciach części ptaka: głowa, dziób, oko, tułów, skrzydła, ogon, nogi;
„Zielona wiosna” – propozycja piosenki. Piosenkę znajdziecie Państwo w następującym linku:
https://www.youtube.com/watch?v=1znkHuT2YZ8
Ćwiczenia z zakresu profilaktyki logopedycznej:
Rodzic siada z dzieckiem przed lusterkiem i demonstruje prawidłowe wykonanie ćwiczeń. Ćwiczenia powtarzamy kilkakrotnie.
Fruwający ptak – dzieci dotykają czubkiem języka za górnymi i za dolnymi zębami;
Dziobek ptaka – dzieci wypychają wargi do przodu i, na zmianę, zamykają je i otwierają.
Wysiadywanie jaj– język przyklejają za górnymi zębami, nie ruszają nim przez 30 sekund.
Dzięcioł – dzieci uderzają czubkiem języka za górnymi zębami;
Eksperymenty plastyczne: Jak powstają kolory wiosny?
Potrzebne będą: farby w kolorach: żółtym, niebieskim, czerwonym, pędzelek, woda;
Łączymy po dwa kolory farb, np. . z połączenia żółtej farby i niebieskiej otrzymujemy kolor zielony, którym można namalować trawę; po połączeniu żółtej i czerwonej farby powstaje kolor pomarańczowy, którym można namalować owoc pomarańczy, a z połączenia niebieskiej i czerwonej farby powstał kolor fioletowy, którym można pomalować krokusy. Dzieci podają swoje propozycje rzeczy, które można pomalować na kolor zielony, pomarańczowy i fioletowy;
Zabawy ruchowe:
Zabawa ruchowa „Gra w zielone” – tekst popularny.
Rozkładamy w pomieszczeniu przedmioty w kolorze zielonym. Rodzic pyta: „Grasz w zielone?”, dziecko odpowiada „Gram”. Rodzic pyta „Masz zielone?”, dziecko odpowiada „Mam” i dotyka wybranego przedmiotu w kolorze zielonym.
Zabawa ruchowa „Gram w kolory”. Dziecko podskakuje w rytm dowolnej muzyki. Na klaśnięcie rodzica zatrzymuje się a rodzic wypowiada nazwę koloru. Zadaniem dziecka jest odnalezienie czegoś w danym kolorze. Podczas zabawy rodzic wymienia kolejne kolory.
Zabawa ruchowa „Raz, dwa, trzy, bocian patrzy”.
Dziecko jest żabką. Porusza się, skacząc w przysiadzie, gdy rodzic (bocian) jest odwrócony tyłem. Następnie rodzic mówi:
Raz, dwa, trzy, bocian patrzy!
Rodzic odwraca się, a dziecko –żabka – zastyga w bezruchu.
Temat tygodnia: Skąd się bierze ser?
Temat: ,,Skąd się bierze ser?”
1.Zestaw ćwiczeń ruchowych. Prosimy przygotować: laski gimnastyczne:
– „Noszenie wody” – Rodzic rozdaje dzieciom laski gimnastyczne, pomaga włożyć je między łopatki.
Dzieci naśladują pracę rolnika noszącego wodę, utrzymują wyprostowaną sylwetkę, patrzą przed siebie.
– „Koszenie trawy” – dzieci dobierają w pary. Jedno dziecko z pary przyjmuje pozycję na czworakach,
drugie obwiązuje skakanką w pasie kolegę lub koleżankę i prowadzi do wyznaczonego miejsca.
– „Pług” – wyścig z czołganiem pod partnerem. Dzieci ustawiają się na linii jedno za drugim, kilkoro dzieci wybranych staje w rozkroku,
reszta czołga się między nogami stojących kolegów i koleżanek. Następnie zamieniają się rolami.
– „Maszyny rolnicze” – dzieci stoją w rozsypce. Na hasło: Traktor! / Kombajn! / Wóz z konikiem!
itp. dzieci naśladują głosem i ruchem maszyny rolnicze i przemieszczają się po sali.
2.Tylko nic nie mówcie krowie – słuchanie fragmentu wiersza H. Szayerowej połączone z rozmową na temat utworu.
„Tylko nic nie mówcie krowie”.
Nabiał – produkt smaczny, zdrowy.
Dostajemy go od krowy. Tylko nic nie mówcie krowie.
Jak się krowa o tym dowie, to się jej przewróci w głowie i gotowa narozrabiać.
I przestanie nabiał dawać, czyli: masło, mleko, sery, i śmietanę na desery! [...]
Rodzic: wyjaśnia określenia nabiał, pyta dzieci: Co może dać nam krowa?; Co można zrobić z mleka?( masła, sera żółtego, sera białego, śmietany )
3. „Zdrowe jedzenie” – próbowanie produktów zrobionych z mleka. Dzieci rozpoznają produkty mleczne i podają ich nazwy: ser biały i żółty, jogurt, śmietana, masło. Próbują wszystkich artykułów.
Rodzic przeprowadza rozmowę, dlaczego te produkty trzeba jeść (np. po to, by mieć zdrowe zęby, kości).
„Marcowe koty” zabawa. Rodzic:
‒ poproś dziecko, aby zamieniło się w kotka – stanęło na czworakach i kilka razy powoli i dokładnie naprzemiennie unosiło i opuszczało grzbiet jak kot, który się łasi. Następnie poproś dziecko, aby w pozycji na czworakach unosiło
do tyłu raz jedną, raz drugą nogę. W zależności od sprawności dziecka możesz poprosić, aby podczas unoszenia lewej nogi uniosło także prawą rękę, a podczas
unoszenia prawej nogi uniosło także lewą rękę – i chwilę wytrzymało w takiej pozycji. Na koniec zachęć dziecko-kotka, aby usiadło na swoich stopach i sięgnęło dłońmi do podłogi jak najdalej od siebie.
Ćwiczenie rozciąga mięśnie grzbietu, wzmacnia mięśnie pośladków i ramion, kształtuje równowagę.
4.„Wiosenne kwiaty” zabawa.
‒ przygotuj kilka rurek do napojów, kolorowy papier lub bibułę, nożyczki i klej. Przygotuj paski kolorowego papieru wielkości około 20 cm x 10 cm. Poproś dziecko, aby ponacinało paski – nacięcia powinny być dość głębokie i ułożone jedno obok drugiego – będą płatkami. Tak przygotowane paski owijajcie wokół rurki i sklejajcie. W ten sposób możecie stworzyć bukiet wiosennych kwiatów.
Cięcie papieru nożyczkami i mocowanie płatków rozwijają sprawność rąk, a dobór materiałów, kolorów, sposobu cięcia papieru rozwijają kreatywność dziecka.
5.„Dzwonki matematyczne” zabawa,
‒ przygotuj kilka pojemników po jogurtach, sznurek, nożyczki, kartkę, flamaster i dwa krzesła. Na każdym pojemniku oznaczcie punktację – możecie narysować kropki (jak na kostce do gry) lub cyfry. W dnie każdego kubeczka zrób niewielki otwór i poproś dziecko, aby przewlekło przez niego kawałek sznureczka (ok. 20 cm).Przygotuj długi sznurek, przyczep go do oparć dwóch krzeseł i ustaw krzesła tak, aby sznurek był naprężony.
Przywiąż do niego końce sznureczków z kolorowymi kubkami.
Zachęć dziecko do rzucania w kubeczki zgniecioną kartką, liczenia zdobytych punktów, dodawania kolejnych, porównywania, kto zdobył więcej, a kto mniej.
Malowanie kubeczków rozwija sprawność manualną, a także wyobraźnię i cierpliwość.
Rzucanie zmiętą kartką rozwija celność, a zabawa w przeliczanie punktów kształtuje umiejętności matematyczne..
6. „Kolorowe paluszki” zabawa plastyczna.
‒ przygotuj farby plakatowe, arkusz papieru i kubeczek z wodą. Poproś dziecko, aby namalowało obraz (np. wiosenne kwiaty, zwierzęta w zoo, swoje zabawki) bez pomocy pędzla – maczając palce w farbie i stemplując nimi kartkę.
Zabawa rozwija sprawność rąk dziecka i jego kreatywność.
Temat tygodnia: Na polu i w gospodarstwie.
Na polu i w gospodarstwie
Zabawy ruchowe z piosenką
1. „Rolnika sam w dolinie” – zabawa ruchowa , tradycyjna
Rolnik sam w dolinie, rolnik sam w dolinie.
Hejże dzieci, hejże ha, rolnik sam w dolinie.
Rolnik bierze żonę, rolnik bierze żonę,
Hejże dzieci, hejże ha, rolnik bierze żonę.
Żona bierze dziecko, żona bierze dziecko.
Hejże dzieci, hejże ha, żona bierze dziecko.
Dziecko bierze kotka, dziecko bierze kotka.
Hejże dzieci, hejże ha, dziecko bierze kotka..
Kotek bierze myszkę, kotek bierze myszkę.
Hejże dzieci hejże ha, kotek bierze myszkę.
Myszka bierze serek, myszka bierze serek.
Hejże dzieci hejże ha, myszka bierze serek
Ser zostaje w kole, bo nie umiał w szkole
Tabliczki mnożenia, ani podzielenia.
https://www.youtube.com/watch?v=fnXMYTQehn4
„ Mało Nas”
Mało nas, mało nas
Do pieczenia chleba,
Tylko nam, tylko nam
Ciebie tu potrzeba!
Dużo nas, dużo nas
Do pieczenia chleba,
Więc już nam, więc już nam
Ciebie tu nie trzeba!
https://www.youtube.com/watch?v=1_JyoPi8lFU
2. Wiersze
Dziecko może podczas czytania improwizować wiersz ruchem
Zbigniew Dmitroca „ Rolnik”
Rolnik rano rusza w pole ( dziecko maszeruje)
Orać pługiem czarną rolę, ( dziecko zatrzymuje się wciągają ręce prze siebie i zginają ręce do siebie)
Sieje zboże i buraki, ( naśladuje sianie ziarenek)
Z których potem są przysmaki. ( dziecko masuje się po brzuchu)
3. Wiersz „Pieczywo” Bogusław Szut.
Skąd, na stole, smaczny chlebek?
Rolnik sieje ziarno w glebę.•(Gleba to jest ziemia czarna, w której rośnie zboże z ziarna).
Kiedy zboże jest dojrzałe, rolnik kosi je z zapałem,
potem młóci, w swych maszynach i wywozi plon do młyna.
Młynarz, w młynie, ziarno miele, białej mąki robi wiele.
Z mąka trafia do piekarza, który ciasto, z niej wytwarza.
Z ciasta robi: chleb, rogale…
W piecu piecze je wytrwale.
Jest pieczywo! ślinka leci. Więc, smacznego, drogie dzieci!
4. Rodzic prosi dziecko, aby podczas słuchania wierszyka – w momencie kiedy przerwie recytację – naśladowało głos zwierzątka z wiejskiego podwórka adekwatnie do jego nazwy.
“Awantura” -Małgorzata Strzałkowska
Raz wybuchła na podwórku awantura,
bo zginęły pewnej kurze cztery pióra!
Kura gdacze, kaczka kwacze,
krowa ryczy, świnia kwiczy,
owca beczy, koza meczy,
kogut pieje: Kukuryku!
Gdy już każdy wrzasków miał powyżej uszu,
ze stodoły wyszło pisklę w pióropuszu –
odnalazła kura pióra i umilkła awantura,
a pisklęciu się dostała niezła bura!
Prace plastyczne:
1. Makieta Wiejskiego podwórka– do pracy można wykorzystać różne pudełka i duży karton , pudełka można pomalować lub okleić papierem kolorowym wszystko przymocować do dużego kartonu. Dodatkowo można wyciąć i pomalować zwierzęta i drzewa, i maszyny. Pracę można wykonywać w kilku etapach przez kolejne dni.
2. Można także z dzieckiem zorganizować warsztaty kulinarne z pieczenia chleba lub bułek.
Czas przygotowania: 10 minut
Czas pieczenia: 40 minut
Ilość porcji: chlebek o wadze 760 gramów
Składniki:
400 g mąki pszennej np. tortowej – niecałe 2,5 szklanki
1,5 szklanki kefiru, maślanki lub zsiadłego mleka
1 łyżeczka proszku do pieczenia lub pół na pół z sodą oczyszczoną
1 płaska łyżeczka soli
2 łyżki dowolnego oleju
dodatkowo: 2 łyżki sezamu lub płatków owsianych
Chleb bez drożdży
Szklanka ma u mnie pojemność 250 ml.
Kefir użyty do upieczenia chleba nie może być zimny. Powinien mieć minimum temperaturę pomieszczenia.
Czas pieczenia: około 40 minut
Temperatura pieczenia: 200 stopni z opcją pieczenia góra/dół.
Wymiar keksówki: 28 x 10 x 8 cm.
Życzymy udanej zabawy !
Drodzy Rodzice w tym tygodniu będziemy rozmawiać o Wielkanocy.
Pozwólcie swoim dzieciom współuczestniczyć w przygotowaniach do świąt. Dobrym pomysłem może być wspólne dekorowanie domu czy mieszkania, przy wykorzystaniu motywów wielkanocnych czy wiosennych. Można również zaangażować dziecko w przygotowywanie potraw: pomalowane przez nie jajka czy udekorowany mazurek być może nie będą idealne, ale bez wątpienia niepowtarzalne, a dziecko poczuje, że jest ważne. Warto też zadbać, by świętowanie wiązało się nie tylko z siedzeniem przy stole czy wizytą w kościele, ale również z zabawami, dzięki czemu maluch będzie miał przyjemne wspomnienia z czasu spędzonego z rodziną. Porozmawiajcie z dziećmi o tradycji święcenia pokarmów w Wielką Sobotę, o zawartości koszyczka wielkanocnego i o malowaniu jajek.
1.„Wielkanoc” – słuchanie opowiadania T. Kruczka połączone z rozmową na temat jego treści.
Właśnie chciałam obejrzeć książkę z obrazkami. Obiecałam to mojej żyrafie, że razem będziemy
oglądać obrazki z Afryki. Nie wiem, czy wam mówiłam, ale żyrafa mieszka u mnie
w pokoju od niedawna. Wprowadziła się tu dokładnie w moje urodziny. No więc właśnie zabierałyśmy
się do oglądania obrazków, gdy rozległ się dzwonek do drzwi.
– Tolu! Choć szybko – krzyknęła mama – babcia przyjechała na święta!
Bardzo się ucieszyłam, bo święta z babcią są zupełnie niesamowite. Babcia zna się na świętach
jak nikt inny na świecie. A to przecież wkrótce Wielkanoc i trzeba się do niej dobrze przygotować.
– Dzień dobry, dzień dobry, dzień dobry – tubalnym głosem wołała babcia z przedpokoju.
Stała w drzwiach, jak zawsze w swojej wielkiej kolorowej spódnicy i z burzą siwych włosów na
głowie. W rękach trzymała ogromny wiklinowy kosz pełen świątecznych skarbów. Jak na razie
schowanych przed nami pod białą serwetą.
– Czas rozpocząć świąteczne przygotowania! – stwierdziła, patrząc po kolei na każdego
z nas. – Co wy na to?
– Wspaniale! – krzyknęłam – będę mogła ci pomagać?
– Oczywiście, Tolu, ty, mama i tata. Wszyscy razem się za to zabierzemy. Mamy na to cały
tydzień.
– No i proszę – zaśmiał się tata – babcia przejęła dowodzenie.
– Oczywiście, mój drogi – odparła i podała mu kosz, który musiał być bardzo ciężki, bo tata
zrobił bardzo zdziwioną minę i kilka razy z niedowierzaniem podnosił go do góry.
I tak się zaczęła wielkanocna przygoda. Najpierw sadziłyśmy rzeżuchę. Na talerzu w kwiatki
rozsypałam ziemię i wysypałam maleńkie brązowe ziarenka. Potem całość podlałam wodą.
– Tylko pamiętaj, żeby podlewać codziennie – ostrzegła mama – inaczej rzeżucha nie zdąży
wyrosnąć do świąt.
– Dobrze, mamo – powiedziałam i naprawdę starałam się pilnować podlewania. Wiecie, to
niesamowite, kiedy ziarenka pękają i wyrastają z nich maleńkie roślinki, które są codziennie
większe. Bardzo lubię rzeżuchę. Żyrafa chyba nie. Powiedziała mi na ucho, że bardzo dziwnie
pachnie i nie będzie jej jeść. Śmieszna ta żyrafa.
Kiedy zasadziłam rzeżuchę, przyszedł czas na malowanie pisanek. Najpierw tata zrobił wydmuszki
z jajek. Aż cały był czerwony na buzi od tego dmuchania. A na drugi dzień zabraliśmy
się za malowanie. Pisanki maluje się na sto sposobów. Można malować farbkami, można pisakami,
można poprzyklejać do nich różne rzeczy. Najważniejsze to nie zgnieść wydmuszki. Ale
czasami wydmuszka pęka. W zeszłym roku strasznie się tym martwiłam. Teraz jestem już duża
i się nie martwię, bo zawsze można zrobić nową pisankę.
Kiedy mieliśmy już cały koszyk kolorowych pisanek, przyszedł czas na świąteczne wypieki.
Tata przyniósł dla mnie do kuchni specjalny mały zabawkowy stolik, żebym mogła pomagać
babci i mamie. I pracowałyśmy wszystkie trzy. To znaczy babcia i mama pracowały, a ja pomagałam.
Pieczenie nie jest wcale łatwe. Ręce bardzo szybko oklejają się mąką i można pobrudzić
całą kuchnię i fartuszek. I powiem wam, że bardzo szybko cała byłam w mące i klejącym cieście.
– Nie przejmuj się, Tolu – powiedziała babcia, widząc moją zmartwioną minę. – Bardzo dobrze
nam pomagasz i najważniejsze, że się uczysz przygotowywać święta. To bardzo ważne!
Później babcia umyła mi ręce i buzie i zdjęła fartuszek.
– A teraz mam coś dla ciebie – mrugnęła do mnie okiem i zaprowadziła mnie do tego wielkiego
kosza, który przyniosła.
– Proszę, to dla ciebie – powiedziała i podała mi wielką księgę z kolorowymi obrazkami. – To
książka o świątecznych zwyczajach.
Pobiegłam do pokoju i razem z zabawkami zaczęliśmy wszyscy ją przeglądać. A tam same
cudeńka! Wycinankowi chłopcy i wycinankowe dziewczynki w kolorowych spódnicach biegają
po kartkach! Niosą wysokie kolorowe palmy zrobione z malowanej trawy i kwiatów. A każda
palma ledwo co mieści się na kartce.
– To Niedziela Palmowa – powiedział tata, który dosiadł się do nas na chwilę.
– A tu zobacz! Dzieci idą ze święconką do kościoła – dodał.
I rzeczywiście, na obrazku dzieci niosły małe koszyczki przykryte białymi serwetkami.
– O, a tu pisanki, ale takie dziwne – pokazałam kolejny obrazek.
– To nie pisanki tylko kraszanki – powiedział tata. – Zamiast malować wydmuszki, wzory
skrobie się ostrym nożykiem.
– A to stół na niedzielne wielkanocne śniadanie – pokazał tata.
– Jest babka i mazurek, i baranek, szynka i pisanki, i kiełbaski, i inne przysmaki. A tu dalej
drzewa pełne małych zielonych pączków, z których lada moment miały wystrzelić liście. Zupełnie
jakby cała przyroda cieszyła się ze świąt.
– A to lany poniedziałek – zaśmiał się tata. – Wycinankowi chłopcy oblewali wycinkowe
dziewczynki wycinankową wodą, a one śmiały się, uciekały, tak szybko że omal nie wypadły
z książki.
– Dosyć tego oglądania! Muszę biec pomagać mamie i babci – powiedział tata i wyszedł z pokoju.
– O, to mi się podoba – powiedział, zerkając z półki porcelanowy słoń. – Takie polewanie.
Bardzo lubię polewanie wodą.
– A ja najbardziej lubię baranka – powiedział pluszowy baranek.
– A ty, Tolu – spytała żyrafa – co najbardziej lubisz w tych świętach?
– To, że w ogóle są i że babcia przyjechała – powiedziałam – i że wszyscy jesteśmy razem.
Kiedy zasypiałam, wszystkie zabawki opowiadały sobie, co najbardziej lubią w święta wielkanocne.
Jedynie mały pluszowy zajączek nic nie mówił, tylko uśmiechał się tajemniczo.
Rozmowa na temat opowiadania. Rodzic zadaje pytania: Jak nazywają się święta, do których przygotowywała się Tola ?; Kto przyjechał na święta do Toli?; Co babcia przywiozła ze sobą?; Co posadziła Tola na talerzu?; Co tata zrobił z jajek?; Jak nazywały się jajka, które malowała Tola?; Co babcia dała Toli do oglądania?; Jak wyglądał stół wielkanocny na obrazku w książce, którą Toli dała babcia?;Co Tola najbardziej lubi w Świętach Wielkanocnych?.
2. „Wielkanocna gra” – zabawa w kole.
Wszyscy domownicy stoją w kole. Podają sobie z rąk do rąk wielkanocną pisankę – szybko, ale z zachowaniem ostrożności. Wypowiadając w tym czasie rymowankę: „Dziadek, babcia, mama, tata, siostra, brat i ja. Wszyscy bardzo lubimy Wielkanoc, niech się toczy gra.” Uczestnik, który trzymał pisankę w momencie, gdy padło ostatnie słowo rymowanki, wchodzi do środka koła i udaje wielkanocnego kurczaczka, który wykluł się z jajka. Zabawa kończy się, gdy w zmniejszającym się kole nie mieszczą się już siedzące w nim kurczątka.
3. „W Wielkanocnym koszyku” – ćwiczenia w budowaniu zdań.
Rodzic układa z jednej strony obrazki przedstawiające członków rodziny (odwrócone tyłem), pośrodku układa obrazek koszyka, z drugiej strony obrazki produktów wchodzących w skład święconki (odwrócone tyłem). Następnie dziecko odkrywa po jednym obrazku z każdej strony koszyka i na podstawie tego, co przedstawia, układają zdanie, np. Mama wkłada jajka do koszyka.
4. „Zajączki” – zabawa ruchowa skoczna.
Rodzic rozkłada na dywanie sylwety pisanek, między którymi dziecko ma się poruszać podczas muzyki. Gdy muzyka milknie, każde dziecko staje przed wybraną pisanką i obunóż przeskakują przez nią.
5. „Pisanki we wzorki” – zabawa ruchowo-naśladowcza na podstawie wiersza K. Bayer.
Dziecko rytmicznie powtarzają za R. wiersz z jednoczesnym klaskaniem i dzieleniem na sylaby wybranych słów: pisaneczki, układane, kropeczki, złote, siedzi, kotek, ranek, koszu, malowane. Następnie R. prosi, by dziecko naśladowały razem z nim rysowanie na dywanie ilustracji do wiersza. Dziecko mówią głośno to, co rysują. Po wykonaniu ćwiczenia R. pyta dziecko: Jakie kolor ma wasze narysowana pisanka?
Pisanki (można taką pisankę narysować na kartce )
Leżą w koszyczku piękne pisaneczki (dziecko rysuje kształt dużego jajka)
kolorowe, malowane, ładnie układane. (dziecko naśladuje malowanie jajka pędzelkiem)
Pierwsza ma kropeczki, (dziecko rysuje kropeczki)
druga gwiazdki złote, (dziecko rysuje gwiazdeczki)
a na trzeciej siedzi malowany kotek. (dziecko rysuje kotka)
W ten wielkanocny, wielkanocny ranek poukładam w koszu (dziecko rysuje kosz)
śliczne jajka malowane. (dziecko rysuje kształt dużego i małego jajka)
kolorowe pisanki. (na koniec można poprosić dziecko, aby taką pisankę wykonało na kartce papieru )
6.Piosenka „Pisanki, kraszanki, skarby wielkanocne”
1.Koszyczek z wikliny pełen jest pisanek,
A przy nich kurczaczek i z cukru baranek.
Przy baranku babka, sól, chleb i wędzonka,
Oto wielkanocna świąteczna święconka.
Ref. Pisanki, kraszanki, skarby wielkanocne,
Pięknie ozdobione, ale niezbyt mocne.
Pisanki, kraszanki, całe w ornamentach,
Uświetniły nasze wielkanocne święta.
2.Kłócił się z kurczakiem cukrowy baranek,
Która najpiękniejsza ze wszystkich pisanek?
Czy ta malowana, czy ta wyklejana,
Czy zdobiona woskiem i pofarbowana.
Ref. Pisanki, kraszanki, skarby wielkanocne,
Pięknie ozdobione, ale niezbyt mocne.
Pisanki, kraszanki, całe w ornamentach,
Uświetniły nasze wielkanocne święta.
3.Baranek kurczaczkiem długo się spierali,
aż goście świąteczni do drzwi zapukali
Wielkanocni goście czasu nie tracili
potłukli pisanki jajkiem się dzielili.
Ref. Pisanki, kraszanki, skarby wielkanocne,
Pięknie ozdobione, ale niezbyt mocne.
Pisanki, kraszanki, całe w ornamentach,
Uświetniły nasze wielkanocne święta.
https://www.youtube.com/watch?v=qKY9oeELKn4
7. „Wielkanoc” – bajka
https://www.youtube.com/watch?v=nDlJVu4rXrU
Temat tygodnia: Wielkanocny koszyczek.
1. Czytamy dziecku wiersz „Wielkanocny koszyczek” Z. Domitrocy
„Wielkanocny koszyczek”
Zbigniew Domitroca
W małym koszyczku
dużo jedzenia,
które niesiemy
do poświęcenia:
chleb i wędlina,
kilka pisanek
oraz cukrowy
mały baranek.
Drożdżowa babka,
sól i ser biały,
i już jest pełny
koszyczek mały…
Po przeczytaniu wiersza rozmawiamy z dzieckiem na temat zwyczajów wielkanocnych. Wyjaśniamy dziecku znaczenie słowa święconka.
2. Wielkanocny koszyczek – zabawa dydaktyczna
Rodzic układa na dywanie ilustrację przedstawiającą koszyczek wielkanocny. Następnie kładzie na dywanie obrazki: pisanek, baranka, kurczaczka, zajączka, palemki, chleba, soli, serwetki. Następnie razem z dzieckiem nazywa po kolei obrazki i umieszcza je w koszyczku.
3. Kurki i ziarenka – zabawa orientacyjno-porządkowa.
Dziecko swobodnie biega w rytm dowolnej muzyki. Na przerwę w muzyce zatrzymuje się, robi przysiad i stuka palcami o podłogę.
4. Symbole wielkanocne – układanka.
Rodzic daje dziecku pocięte na trzy części sylwety kurczaczka, baranka bądź zajączka. Zadaniem dziecka jest złożenie w całość pociętych obrazków.
5. Co jest w jajku? – zabawa dydaktyczna połączona z eksperymentem.
Rodzic szykuje jajko i dwa spodeczki. Najpierw omawia z dzieckiem wygląd zewnętrzny jajka: jaki ma kolor, kształt, fakturę, zapoznaje z określeniem skorupka i mówi, do czego służy oraz czy jest twarda czy miękka. Następnie rozbija surowe jajko i pokazuje dziecku jak wygląda w środku. Oddziela białko od żółtka i kładzie na spodeczkach. Wyjaśnia, jaką funkcję pełnią w jajku. Wspólnie z dzieckiem określa ich konsystencję i kolor. Zapoznaje dziecko z określeniami białko i żółtko. Dziecko próbuje odpowiedzieć na pytanie czy białko i żółtko można ze sobą zmieszać i próbuje to zrobić.
Temat tygodnia: Wielkanocny stół.
1.Prosimy Rodziców o przeczytanie wiersza.
„Wielkanocne mazurki”- słuchanie fragmentu wiersza Anny Mikity.
Warto przed przeczytaniem dziecku wiersza pokazać mazurka, jeśli nie mamy ciast pieczonych, możemy zastąpić je ilustracją.
„Wielkanocne mazurki”
Wystroiły się mazurki
w czekoladki
i w figurki.
Na świątecznym stole
migdałowe miny stroją.
Potem z tacy się stoczyły
i mazurka zatańczyły.
Obsypały wszystko cukrem,
wymazały obrus lukrem,
w końcu siadły uśmiechnięte: – - Świętowanie rozpoczęte!
2. Rozmowa z dzieckiem na temat wysłuchanego utworu. Rodzic zadaje dziecku pytania: O jakich wielkanocnych ciastach jest mowa w wierszu?, W co były wystrojone mazurki?, Czym wszystko obsypały? , Czym wymazały obrus? .
3. „Świąteczne ciasta” – oglądanie bab wielkanocnych i mazurków.
Rodzic pokazuje dzieciom babę i mazurka ( możemy wykorzystać gotowe ciasta lub ilustracje).
Dzieci określają, jakie są baby- wysokie, a jakie mazurki- niskie. Rodzic zwraca uwagę na elementy ozdobne ciast: – baby: polane lukrem, polewą czekoladową, obsypane rodzynkami, – mazurki: wzorki z kolorowego lukru, ozdobione rodzynkami, orzechami, migdałami.
4. Zestaw ćwiczeń ruchowych: – „Skaczące pisanki” (Dzieci stoją na wyznaczonej przez Rodzica linii i skaczą obunóż do końca pokoju); – „Zające na łące” (Dzieci wykonują zajęcze skoki (w przysiadzie najpierw przekładane są ręce, później nogi) do wyznaczonego miejsca); – „Mówiąca pisanka” (Rodzic rzuca piłkę do dziecka, mówiąc: Rzuć, kucając/ Rzuć, siedząc/ Podskocz i rzuć. Dzieci wykonują polecenia Rodzica); – „Kaczuchy” (Dzieci chodzą, naśladując kaczuszki – kaczy chód, machanie skrzydełkami i kuperkami).
5. „Pieczenie ciasta”- zabawa naśladowcza Joanny Wasilewskiej.
Wsyp do miski mąki szklankę. Dzieci wykonują ruchy sypania. Utrzyj żółtka. Wykonują okrężne ruchy rękami. Ubij piankę. Ruszają ręką w górę i w dół. Dodaj mleko i rodzynki. Dzieci imitują ruchy dodawania i sypania. Będzie ciasto dla rodzinki. Łyżka cukru, szczypta soli, Pocierają palcami wskazującym i kciukiem siebie. Zapach taki, jak kto woli: Udają wąchanie. śmietankowy, cytrynowy, migdałowy lub rumowy. Teraz ciasto ugnieść trzeba. Otwierają i zaciskają dłoń jak przy ugniataniu. i niech rośnie aż do nieba. Robią przysiad i wznoszą się na palce z rękami uniesionymi w górę. Pac, do formy, ale heca, Podskakują i wykonują przysiad podparty. ono się nie boi pieca. Upieczone, wystudzone, czekoladą ozdobione. Dzieci pokazują gotowe ciasto w prawą i lewą stronę. Na talerzu je ułożę, już spróbować każdy może.
6. „Baby i mazurki”- degustacja.
Dzieci nazywają ciasta, które leżą pokrojone na tacach. Samodzielnie nakładają sobie na talerzyk kawałki babki i mazurka, jedzą i określają, które ciasto im bardziej smakuje. Rozpoznają po smaku bakalie i nazywają je(np. rodzynki, migdały). Rodzic przypomina o korzystaniu z serwetki po jedzeniu.
7. Polecamy również do obejrzenia:
- Program telewizyjny: „Świąteczne zwyczaje- Wielkanoc” więcej na stronie https://vod.tvp.pl/
- „Bajka o jajkach” więcej na stronie https://www.youtube.com/
Z okazji zbliżających się Świąt Wielkiej Nocy składamy najserdeczniejsze życzenia:
Zdrowych i pogodnych Świąt Wielkanocnych, niech przy świątecznym stole nadzieja i radość zastukają do Waszych drzwi, a Wielkanoc przyniesie pomyślność, szczęście i piękny uśmiech każdego dnia.
Temat tygodnia: Dbamy o nasza planetę – czysto wokół nas
Dbamy o naszą planetę – czysto wokół nas.
Zapoznanie dziecka z wierszem „Obietnica” – I. Salach. Po przeczytaniu dziecku wiersza można porozmawiać nt niebezpieczeństw zagrażających środowisku ze strony człowieka.
Obietnica Iwona Salach
Gdy do lasu pójdą dzieci, żadne w lesie nie naśmieci,
bo papierki i butelki dają pożar czasem wielki.
Każdy malec obiecuje, że przyrodę uszanuje.
Nie wystraszy w lesie zwierza, co do wody właśnie zmierza.
Nie zabrudzi rzeki także. Dba o czystość, dba, a jakże.
A więc dziecię moje młode – przed zagładą chroń przyrodę.
Rodzic pokazuje dziecku plansze lub obrazki miejsc zanieczyszczonych, np.: lasu, rzeki lub miejsc zniszczonych przez pożar. Rozmawia z dzieckiem, jak należy zachowywać się w lesie (można poruszyć problem zaśmiecania lasów, głośnego krzyku w lesie, co płoszy żyjące tam zwierzęta).
„Czysto wokół nas” – zabawa ruchowa. Dziecko maszeruje w rytm spokojnej muzyki. Gdy muzyka cichnie, rodzic wypowiada zdania zawierające prawdziwe informacje i niezgodne z prawdą. Gdy informacje są prawdziwe, dzieci klaszczą, gdy są nieprawdziwe, robią przysiad, np.:
- W lesie możemy zostawiać papierki, butelki, opakowania po sokach;
- W lesie głośno się zachowujemy, aby wystraszyć zwierzęta i ptaki;
- Nie zostawiamy w lesie papierków;
- W lesie zachowujemy się cicho;
- Nie łamiemy gałęzi z drzew;
- W lesie nie zrywamy liści z drzew oraz innych roślin;
- Gdy jesteśmy nad rzeką, nie wrzucamy butelek ani papierków do wody;
- Papierki i butelki po sokach wrzucamy do kosza na śmieci.
„Porządkujemy zabawki” – ćwiczenia w klasyfikowaniu przedmiotów. Dziecko rozkłada na dywanie klocki w różnych kolorach oraz samochody – małe i duże. Dzieci oddzielają klocki czerwone (może być inny, wybrany przez dziecko kolor) od pozostałych, samochody porządkujemy wg wielkości oddzielmy duże od małych.
„Relaks w lesie” – zabawa relaksacyjna. Dziecko kładzie się na dywanie i zamyka oczy. Rodzic może włączyć muzykę relaksacyjną (np. śpiew ptaków) i opowiada o pobycie w lesie. W trakcie opowieści rozsypuje na dywanie butelki, papierki, folie, itp.
Wyobraź sobie, że jesteś na spacerze w lesie. Idziesz przez jakiś czas, a ponieważ trochę się zmęczyłeś, kładziesz się na polanie i chwilę odpoczywasz. Leżysz na zielonym, soczystym, miękkim mchu. Słońce przygrzewa. Jest ci bardzo przyjemnie. Wokół słychać śpiew ptaków, gdzieś z oddali dobiega pracowite stukanie dzięcioła. Jest spokojnie. Wiatr leciutko porusza gałęziami pobliskich paproci i czujesz na twarzy przyjemny powiew niosący ze sobą słodką woń kwiatów. Jeszcze chwilka i znów będziesz mógł wyruszyć w dalszą podróż i pospacerować . Twoje oczy są tak ciężkie, że nie chcą się otworzyć. Przeciągasz się jak kot i powoli siadasz, wystawiając twarze do słońca. Powoli otwierasz oczy i rozglądasz się dookoła. Co to? Czy to na pewno jest piękny las?
Rodzic pyta dziecko, jak się czuło „odpoczywając w lesie”. Zwraca uwagę na śmieci, które pojawiły się w lesie. Dziecko zastanawia się, -Kto mógł naśmiecić w lesie?; Czy zachował się właściwie?; Jak wygląda las pełen śmieci?; Co trzeba zrobić, aby las znów był piękny?
„Śmieci wrzucamy do kosza” – zabawa z elementem celowania – celowanie do kosza kulkami z gazet.
„Czysta ziemia” – wykonanie plakatu. Rodzic szkicuje dziecku kontur kuli ziemskiej z zaznaczonymi fragmentami, które należy pokolorować na zielono i niebiesko. Dzieci kolorują te fragmenty. Następnie dziecko koloruje kwiatki, drzewa i rybki przygotowane wcześniej przez Rodzica. Dziecko przykleja kwiatki, drzewa i rybki w odpowiednich fragmentach (zielonych i niebieskich) kuli ziemskiej.
Temat tygodnia : Sprzątanie świata/
Sprzątanie Świata.
Zabawy ruchowe z piosenką
1. Zabawa taneczna z piosenką „ Eko”- Studio stodoła
https://www.youtube.com/watch?v=0cED1sSwrqE
2. Wiersze
„Co to jest przyroda?” – D. Gellner
To drzewa i kwiaty,
i liście i woda.
Motyl nad łąką,
biała stokrotka.
Przyroda jest wokół,
wszędzie ja spotkasz.
Ptak rozśpiewany,
gadające świerszcze.
Powiedzcie, proszę,
co jeszcze, co jeszcze.
Szanuj przyrodę,
kochaj przyrodę.
Kwiatom w doniczkach
nie żałuj wody.
Dbaj o trawniki!
Niech koło domu
będzie wesoło,
będzie zielono.
Wiersz ten jest dobrym przykładem na wytłumaczenie dzieciom pojęcia – Przyroda.
Prosimy porozmawiać z dziećmi na temat tego zagadnienia z czym im się kojarzy co może być elementem przyrody?
3. „Co to jest ekologia?” D. Klimkiewicz, W. Drabik
Ekologia – mądre słowo
a co znaczy – powiedz sowo?
Sowa chwilę pomyślała
I odpowiedź taką dała:
„To nauka o zwierzakach,
lasach, rzekach, ludziach, ptakach.
Mówiąc, krótko w paru zdaniach
O wzajemnych powiązaniach.
Między nami, bo to wszystko
To jest nasze środowisko.
Masz je chronić i szanować”
- powiedziała mądra sowa…
Warto także po zapoznaniu z tym wierszem porozmawiać z dzieckiem na temat pojęcia Ekologia jak dzieci zrozumiały co to jest?
„Chora rzeka” – Joanna Papuzińska
Śniła się kotkowi rzeka,
wielka rzeka, pełna mleka…
Tutaj płynie biała rzeka.
Ale to jest chora rzeka.
Jak tu pusto!
Drzewo uschło…
Cicho tak –
ani ptak,
ani ważka, ani komar. ani bąk,
ani gad, ani płaz, ani ślimak,
ani żadna wodna roślina,
ani leszcz, ani płoć, ani pstrąg,
nikt już nie żyje tutaj,
bo rzeka jest zatruta.
Sterczy napis: „Zakaz kąpieli”.
Mętny opar nad wodą się bieli.
Chora rzeka nie narzeka,
tylko czeka, czeka, czeka…
Rozmowa dzieckiem na temat wiersza:
- co się śniło kotkowi?
- jakie zwierzęta mieszkają w wodzie?
- dlaczego wszystkie zwierzęta się wyprowadziły?
4. Zabawy ruchowe:
„ Kropelki wędrujące” – zabawa orientacyjno – porządkowa, dziecko maszeruje a na dany dźwięk wskakują do kałuży wyciętej z papieru lub do przygotowanej obręczy.
„ Papierowe kule” – dziecko zgniata gazety lub inne nie potrzebna papiery w kulkę z tych kul układa ścieżkę , po której noga za nogą musi przejść, starając się nie przewrócić.
5. Zabawy badawcze „ Czysta i brudna woda”
Ustawiamy dwa słoiki czystą wodą . Do jednego z nich wlewamy barwnik spożywczy , płyn do naczyń lub niebieską farbę paktową. Dziecko obserwuje zachodzącą zmianę i porównuje z drugim słoikiem . próbuje wyciągać wnioski i opisywać to co się wydarzyło.
Prace plastyczne:
1. Praca plastyczna : Ekoludek- wykonanie ludka z różnych surowców wtórnych : butelek , pudełek, dodatkowo można pomalować farbami lub ozdobić plasteliną.
2. „ Plakat małych ekologów”- można powycinać z kolorowych gazet elementy przyrody , dziecko może sobie wybrać to co chce nakleja na duży karton i domalowuję to co mu się kojarzy z przyrodą , ekologią.
Życzymy udanej zabawy !
Temat tygodnia: Segregujemy odpady.
Temat : SEGREGUJEMY ODPADY.
1.Posłuchajcie mojej prośby – nauka wiersza W. Broniewskiego. Rodzic czyta wiersz. Prosi, by dzieci się ustawiły w kole i, poruszając się, mówiły wiersz. Ostatnie słowa w każdym wersie dzielą na sylaby.
Posłuchajcie mojej prośby Władysław Broniewski
Jestem sobie kosz do śmieci.
Do mnie, do mnie chodźcie dzieci!
Stoję sobie przy tym świerku,
pełno chciałbym mieć papierków.
A ja jestem ławka szara.
Kto mnie lubi, niech się stara
nie podeptać mnie, nie pociąć,
bo cóż biedna mogę począć.
2. Zestaw ćwiczeń ruchowych:
– „Rakieta” – dzieci stoją w kręgu. Klaszczą wolno w ręce i tupią, jednocześnie pochylając się raz w lewą, raz w prawą stronę. Potem coraz bardziej przyspieszają tempo klaskania i tupania. Obracają się. Szybko uderzają dłońmi w kolana. Prawą dłonią zataczają kółka przed nosem i jednocześnie „bzyczą”. Podskakują, wyciągają ręce do góry z okrzykiem: Hura!!! (rakieta wystartowała). Zabawę można powtórzyć.
– „Planety” – dzieci (jako mieszkańcy różnych planet) rytmicznie poruszają się do dowolnej melodii. Podczas przerwy w muzyce każde dziecko podchodzi do koleżanki lub kolegi i wymyśla przyjazny gest powitalny.
– „Orbity” – tor przeszkód z elementami gimnastycznymi. Dzieci startują z wyznaczonej linii
w pozycji raczka, dochodzą do określonego punktu, wykonują tam dwa przysiady z woreczkiem na głowie, następnie zmierzają na czworakach do mety.
„Deszcz meteorytów” – Rodzic rozdaje pompony. Dzieci potrząsają, wymachują pomponami w rytm dowolnej melodii. Najpierw trzymają pompony raz w jednej, raz w drugiej dłoni. Następnie wykonują taniec cheerleaderek / cheerleaderów według własnych pomysłów.
– „Powrót na ziemię” – Rodzic rozkłada materace, dzieci kładą się na plecach i turlają.
,,Robimy porządki”.
Wszystkie dzieci, nawet duże
posprzątają dziś podwórze.
A dorośli pomagają,
śmieci w workach wyrzucają.
Pierwszy worek jest zielony, (Rodzic kładzie na dywanie zielony worek, a obok szklany przedmiot)cały szkiełkiem wypełniony.
W żółtym worku jest bez liku (Rodzic. kładzie na dywanie żółty worek, a obok plastikowe butelki)niepotrzebnych już plastików.
A niebieski worek – wiecie – (Rodzic kładzie niebieski worek, a obok papierowe pojemniki) papierowe zbiera śmieci.
My przyrodę szanujemy,
śmieci więc segregujemy.
Z ekologią za pan brat
mama, tata, siostra, brat.
Siostra, mama, tata, brat.
3. „Góra śmieci” – zabawa ruchowa. Rodzic przeprowadza z dziećmi rozmowę. Pyta:
Co to są śmieci?; Co może być śmieciem?; Czy śmieci wokół nas są potrzebne?; Co należy zrobić ze śmieciami?; Co to jest segregacja śmieci?. Następnie Rodzic wysypuje na środku dywanu: pudełka kartonowe po sokach lub opakowania po produktach spożywczych, papiery,
plastikowe butelki, folie, pojemniki po jogurtach, serkach, kilka szklanych opakowań. Stawia trzy pojemniki: zielony – na szkło, niebieski – na papier, żółty – na plastik. Pojemniki mają przyklejone obrazki przedmiotów, które należy do nich wrzucać. Dzieci poruszają się przy dźwiękach tamburyna. Gdy muzyka cichnie, Rodzic podnosi pojemnik w wybranym kolorze i mówi odpowiednie hasło: Szkło / Papier / Plastik. Dzieci zbierają rozsypane przedmioty i wrzucają je do pojemnika o odpowiednim kolorze.
4. „Ratujmy Ziemię” – zabawa. Rodzic pokazuje dzieciom duży globus jako symbol Ziemi – miejsca, w którym mieszkamy. Następnie rozkłada na dywanie przedmioty wykonane z papieru, plastiku, szkła. Rodzic pyta dzieci: Czy możemy nie sprzątać śmieci?; Czy moglibyśmy mieszkać razem ze śmieciami?.
Prosi, by dzieci rozstawiły w sali zrobione przez siebie kosze na śmieci. N. zaczyna grać na tamburynie. Dzieci poruszają się w rytm muzyki. Na hasło: Śmieci do kosza! dzieci zbierają śmieci i wkładają do odpowiednich koszy. ( duży globus, przedmioty wykonane z papieru, plastiku, szkła, tamburyn)
5.Kolorowe cienie” ‒ zabawa: przygotuj kartki, kredki, niewielką figurkę (lub kilka figurek) i lampkę. Ustaw figurkę na krawędzi kartki. Włącz lampkę i skieruj światło tak, aby cień figurki padał na kartkę. Poproś dziecko, aby odrysowało cień figurki, a następnie dowolnie go pokolorowało.
6.„Wszystko, co widzę” zabawa:
poproś dziecko, aby rozejrzało się po pokoju lub mieszkaniu i wymieniło wszystkie przedmioty o podanej przez Ciebie –cecha przedmiotu, np. czerwone, miękkie, drewniane itp. Starszym dzieciom możesz podać głoskę i poprosić o odszukanie w otoczeniu jak największej liczby przedmiotów, których nazwy się nią rozpoczynają, np. t – telewizor, telefon, toster. Zróbcie zawody – kto znajdzie więcej rzeczy!
Zabawa kształtuje spostrzegawczość i umiejętność logicznego myślenia, a także w wypadku wariantu dla starszych przedszkolaków – umiejętność dokonywania analizy głoskowej (wyodrębniania głosek w słowie), niezbędnej w nauce czytania.
ŻYCZYMY MIŁEJ ZABAWY.
Temat tygodnia: Tajemnice książki
Drodzy Rodzice w tym tygodniu będziemy rozmawiać o budowie książki, jak powstaje papier, czym różni się księgarnia od biblioteki. Zapoznanie dzieci z budową książki (okładka, strony, tekst, ilustracje). Przedstawienie dzieciom poniżej regulaminu jak dbać o książkę. Zapoznanie dzieci jak powstaje papier, oraz propozycja jak wykonać samemu ekologiczny papier. Dowiedzą się czym różni się biblioteka od księgarni co trzeba zrobić, aby zostać czytelnikiem, oraz czym różni się ona od książki kupowanej w księgarni.
1.Moje książki – słuchanie wiersza I. Salach oraz rozmowa na temat jego treści.
Moje książki kolorowe
stoją równo na półeczce.
Myję ręce i oglądam
kartkę po karteczce.
Czasem książki czyta mama,
bo ja nie potrafię sama.
Z książek wiele się dowiecie
o szerokim pięknym świecie.
O roślinach, o zwierzętach,
o dalekich krajach też.
Wszystko w książce jest zamknięte,
a więc ją do ręki bierz.
Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat przeczytanego wiersza.
Pyta: O czym dzisiaj będziemy mówić?; Dlaczego dobrze jest mieć książeczki w domu i czytać je codziennie?; Co trzeba najpierw zrobić, zanim weźmiemy do ręki książkę?. R. zwraca dziecku uwagę na prawidłowe obchodzenie się z książkami: Nie wolno poplamić książki ani zaginać rogów; Należy delikatnie odwracać kartki, by ich nie podrzeć, oraz odkładać książki na swoje miejsce.
2.REGULAMIN POSZANOWANIA KSIĄŻEK.
- Myj ręce przed czytaniem.
- Nie zginaj rogów kartek.
- Używaj zakładki.
- Nie wyrywaj kartek z książki.
- Nie pisz i nie rysuj w książce.
- Nie czytaj przy jedzeniu.
- Nie śliń palców przy odwracaniu kartek.
- Obłóż książkę w papier lub folię.
- Napraw ją gdy się rozkleja.
- Nie czytaj przy słabym świetle.
- Podczas czytania siedź prosto i swobodnie.
- Nie zginaj cienkiej książki w rulon.
3. „Książki”- ćwiczenia logopedyczne
Zamienimy na dosłownie chwilkę, nasze buzie w książki. Ciekawi jesteście jak? Zobaczcie:
- „otwieranie i zamykanie książki” – otwiera i zamyka szeroko usta
– „przekładnie kartek w książce”- przesuwa czubek języka z jednego kącika ust do drugiego.
4.Ruchowa interpretacja wiersza „Książeczka” K. Pac – Gajewskiej.
W książeczce płynie rzeczka, (wykonanie rękami ruchu fal)
w książeczce szumi las. (naśladowanie kołyszących się drzew)
W prześlicznych tych książeczkach
tysiące przygód masz. (naśladowanie oglądania książki)
Książeczka cię powiedzie (marsz)
na strome szczyty skał, (składanie rąk nad głową)
z niej możesz się dowiedzieć,
gdzie niedźwiedź zimą spał. (ułożenie głowy na rękach, jak do snu)
Jak świerszczyk grał na skrzypcach, (naśladowanie gry na skrzypcach)
jak morzem płynął śledź, (wysunięcie rąk do przodu)
i co robiła Wikcia, (wzruszenie ramion)
by same piątki mieć. (pokazanie całej dłoni)
Lecz chroń i szanuj książki (grożenie palcem)
i kartek nie drzyj też,
wpierw dobrze umyj rączki, (naśladowanie mycia rąk)
a potem książki bierz. (ruch rozkładania książki)
5.„Jak powstaje papier ekologiczny” – eksperyment.
Rodzic wręcza dziecku różnego rodzaju papier: gazety, kartki, bibułę itp. Zadaniem dziecka jest porwanie papieru na drobne kawałki. Następnie dziecko wkłada kawałki papieru do wiaderka lub miski. Zalewa je wodą i chwilę odczekuje, aż rozmiękną. Namoczony papier R. rozdrabnia mikserem do osiągnięcia gęstej papki. Papkę wylewa na sito tak, aby siatka została równomiernie pokryta cienką warstwą. R. przyciska papkę kawałkiem tektury i odwraca. Delikatnie naciskając gąbką powierzchnię siatki, przenosi włókna papieru na tekturę. Papierową masę przykrywa drugim kawałkiem tektury i z pomocą wałka wyciska z niej wodę. Tak powstały papier R. pozostawia do wyschnięcia na rozłożonych kawałkach gazety.
6.„Papier jest…” – zabawa badawcza.
Dziecko siedzi na dywanie. R. zasłania mu oczy opaską. Podchodzi do niego z tackami z różnego rodzaju kawałkami papieru. Dziecko bada papier poprzez dotyk. Z pomocą R. określa jego fakturę, np.: gładki, chropowaty, pomarszczony, śliski, szeleszczący, sztywny, miękki itp. Następnie R. prosi, by dziecko zdjęło opaskę z oczu. Pyta, do czego mogą służyć poszczególne kawałki papieru. Dziecko próbuje określić zastosowanie badanych kawałków papieru, np.: do czytania, do wycierania nosa, do wycinania, do rysowania.
7.Zakładka - praca plastyczna.
Dziecko otrzymuj kartoniki w kształcie prostokąta. Zadanie dziecka polega na ozdobieniu kartoników przy pomocy rożnych np. wycinków z gazety, naklejek, oraz kredek tak, by




